Enkelte snakkar med fine ord om kor demokratisk internett er. Eg er einig i det, men kan ikkje sjå at det er udelt positivt. Det er ein ekstrem form for direkte demokrati der alle kan seia sitt, med det resultatet at ingen vert høyrt, og dei få stemmene som kjem til overflata vert fort gløymt. Så for meg er det meir korrekt å setja likskapsteikn mellom internett og anarki. Der alt er like mykje verdt, er ingenting verdt noko.
Kva las du no
- A Miracle of Elder Paisios the Athonite
- Sensasjon: Aril Edvardsen var ingen historiker - 1
- Thomas Nagel, the cosmic authority problem and the fear of religion
- Se, hun snakker
- discursus: Newmaniana frå sommaren -09 I: Radikale livsformer
- Regarding Husband's Abbess, the Wife
- "Shun even to appear harsh in your treatment of each other"
- Demokrati utan solidaritet?
- Når ofrene blir uspiselige
Det er vel snarare slik at mange fleire seier akkurat det same. På nettet slik det er no har linkar blitt valuta, og den som har flest linkar til seg når også ut til flest. Dette har jo med integritet å gjera. At få bryr seg om kva anonyme personar meinar på nettet om kontroversielle tema er ikkje så rart. Det blir fleire idiotar som uttalar seg, men dei blir ikkje hørt fordet.